Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Ο άδολος Δημοκρατικός Πατριωτισμός.

Μαζεύτε τον Τσίπρα. Η στάση του δενπρομηνύει τίποτε καλό. Αρνήθηκε συνυπογραφή με τους ΑΝΕΛ έστω για ποινική δίωξη του Σαμαρά. Θα ήταν ολέθριο εξ αιτίας του να έχουμε αν ποτέ γίνουν εκλογές,ιστορίες με την Χρυσή Αυγή. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι.Εσείς από την βάση λοιπόν κάντε κάτι.
Κάτω από αυτήν την ανάρτηση ένας καλός φίλος & συνάδελφος, ο Γιώργος Αντωνόπουλος, έγραψε ένα βαρυσήμαντο κείμενο με το οποίο συμφωνώ απόλυτα εκτός από την αναφορά του στον Μαρξ, για τον οποίο διατηρώ τις επιφυλάξεις μου, οι οποίες όμως δεν είναι επί του παρόντος. Αναδημοσιεύω αυτούσιο το κείμενο ειδικά για τους Συριζαίους & για όσους παριστάνουν τους αριστερούς.
Γράφει ο Γιώργος Αντωνόπουλος.


A ρε τι μου θυμισε αυτη η τοποθετηση! Μου θυμισε τα παλια καλα χρονια των αναλυσεων, των αντιπαραθεσεων κ.λ.π. Κραταω το "από τις πολιτικές ηγεσίες η αλλαγή ειναι επίφοβη γιατι δεν ξέρεις πως θα αντιδράση η βάση" και απαντω: "Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι που θα σου πουν ότι δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι σ’ αυτόν τον κόσμο: Εκείνοι που φοβούνται να προσπαθήσουν κι εκείνοι που φοβούνται ότι θα πετύχεις". Ετούτες τις αλυσίδες που μου βάζουν, δεν τις μπορώ, δεν τις αντέχω. Δεν το έχει το αίμα μου να σκύψω το κεφάλι, να δεχτώ τις αποφάσεις εκείνων που βάλανε την ζωή μου στο καντάρι για να την πουλήσουν όσο - όσο. Δεν αντέχει η ψυχή μου να δεχτεί πως θρασύδειλα ανθρωπάκια που έχουνε για θεό τους το χρήμα, που έχουνε για επάγγελμα το ψέμα και για όνειρο μία δοτή εξουσία, θα ορίσουν το πως θα ζήσω, πως θα σκέφτομαι και πως θα πεθάνω... Δεν μπορώ όμως μονάχος μου να βρω τη δύναμη να σπάσω αυτά τα δεσμά, να σηκώσω το βλέμμα, να ορθώσω το ανάστημα και να πάρω πίσω όσα μου έκλεψαν... Θέλω κι εσένα δίπλα μου, να ενώσω τη φωνή μου, να διώξω τα όρνεα που κατασπαράσουν τα ιερά και τα όσιά μου. Θέλω κι εσένα στο πλευρό μου, για ξανάβρω τη δύναμη εκείνη που κάνει ετούτο τον λαό θεριό ανήμερο... Επαγγελματίες ψεύτες είναι όλοι αυτοί αδελφή. Και με τα ψέματά τους μας παίρνουν την ζωή, μας μακελεύουν την πατρίδα. Κάποτε τους λέγανε γενίτσαρους, μετά τους είπανε δοσίλογους. Σήμερα τους λένε... "διασώστες"!!! Είναι καιρός λοιπόν να συνειδητοποιήσουμε, πως αυτή η ιδιότυπη παρέλαση στον τόπο μας, τόσο της εθνομηδενιστικής αθλιότητας, όσο και της δόλιας και πολλαπλά ύπουλης πατριδοκαπηλείας, δε συνιστά τυχαίο γεγονός. Και φυσικά οφείλουμε να κατανοήσουμε πως όσο ένοχος είναι ο ολοφάνερος εθνομηδενισμός, άλλο τόσο επικίνδυνο είναι και το δηλητήριο της πατριδοκαπηλίας, αφού στην πράξη λειτουργεί ως βολικός και ελεγχόμενος αντιπερισπασμός, που στη συνείδηση ορισμένων εξωραΐζει τα επικίνδυνα εθνομηδενιστικά τερτίπια. Mεγάλο μερίδιο ευθύνης στον εξοβελισμό των πατριωτικών χαρακτηριστικών από την κρατούσα πολιτική ατζέντα, ήταν η ανοχή της Αριστεράς και πιο συγκεκριμένα η ανοχή της πολιτικής της ηγεσίας, η οποία παρέδωσε - σχεδόν αμαχητί και ανεξάρτητα από προθέσεις - τον ουμανισμό της κοινωνικοπολιτικής της αντίληψης και ιδεολογίας, στις νεοταξίτικες αντιλήψεις που μετέτρεψαν την ιδεολογία της σε ιδεολόγημα, και την κατέτασσαν σταδιακά σε αντιπολιτευόμενη δύναμη που νομιμοποιούσε μέσα από την αντιπολίτευσή της – και αυτό είναι το οξύμωρο – τις κυρίαρχες στρατηγικές επιλογές της Νέας Τάξης και της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης. Για όσους βεβαίως ξέρουν τι θα πει Αριστερά και ποιες είναι οι ιδεολογικοπολιτικές του ουμανισμού που τη διέπει – και αυτοί φυσικά δεν είναι οι πολιτικοί μπαχαλάκηδες που συλλήβδην υβρίζουν και άκριτα αφορίζουν όλα εκείνα στα οποία δεν μπορούν με επιχειρήματα να αντιπαρατεθούν – ξέρουν καλά ότι… - Οι αντιλήψεις που εμφανίστηκαν ως «κυρίαρχες» και σηματοδότησαν την πολιτική της πρακτική, έχουν τόση σχέση με τη μαρξιστική ουμανιστική αντίληψη, όση σχέση έχει και ο Φάντης με το ρετσινόλαδο… - Οι αντιλήψεις που σηματοδότησαν το ψευτοδιεθνιστικό ιδεολόγημα αυτής της Αριστεράς, έχουν τόση σχέση με το «Θέλουμε ελεύθερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά», όση σχέση έχει και ο Φάντης με το ρετσινόλαδο…
- Οι αντιλήψεις και πρακτικές που αφήνουν ζωτικό χώρο για να θριαμβεύσουν στην αντίπερα όχθη, οι λογικές των μελανοχιτώνων, των Ράλληδων, των κατοχικών δοσίλογων και των ταγματασφαλιτών, έχουν τόση σχέση με την Αριστερή αντίληψη, όση σχέση έχει και πάλι ο Φάντης με το ρετσινόλαδο… Η διαφορά βέβαια της Αριστεράς, με τις άλλες δύο πληγές του «πατριωτικού Φαραώ», είναι ότι ο κόσμος της, ο κόσμος που την πίστεψε και την ακολουθεί, δε διακατέχεται από λογικές μίσους για τον άνθρωπο. Η κοινωνική της βάση, συναποτελείται από ανθρώπους, που στο μέτρο και με οδηγό τις αντιλήψεις τους, πρωτοστατούν στους κοινωνικούς αγώνες για δικαιώματα και βελτίωση των συνθηκών της ζωής των ανθρώπων. Και αυτό τον αγώνα τον δίνουν άδολα, απροκατάληπτα, και με αυταπάρνηση, όταν οι λοιποί φαφλατάδες της πολιτικής, βγάζουν την ουρά τους απ έξω. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ… Η καθολική ανασύνταξη, και η στοχευμένη ενδυνάμωση του πατριωτικού μεγαλείου που βρίσκεται καλά φυλαγμένο στα βάθη της Ελληνικής ψυχής, δεν είναι απαραίτητο μονάχα να αποτελέσει κυρίαρχο στοιχείο στην καθημερινότητά μας και να περιβάλλεται απλά και μόνο από τον πρέποντα σεβασμό. Αυτό που επείγει, είναι να βρει επιτέλους ο Έλληνας τη χαμένη του περπατησιά, και να μετουσιωθεί σε συσπειρωμένη πολιτική οντότητα, ικανή να βάλει πλέον οριστικά τη σφραγίδα της στις εξελίξεις. Μια τέτοια εξέλιξη, όσο και αν δεν είναι εύκολη, όσο και αν είναι βέβαιο πως δε θα είναι ευθύγραμμη, οφείλει εν τούτοις να είναι μια διαδικασία ζωντανή, ασυμβίβαστη, προσηλωμένη μαχητικά στις αρχές του δημοκρατικού πατριωτισμού, ικανή να μη μισεί τον αντίλογο, αλλά να στοχοπροσηλώνει την κοινωνία απέναντι στον πραγματικό της αντίπαλο, που δε διστάζει να στοχεύσει ευθέως την ψυχή και τις διαχρονικές αξίες της. Και φυσικά μια τέτοια υψηλή στόχευση, δεν έχει τίποτε κοινό ούτε με τον αρρωστημένο εθνικισμό και την απροκάλυπτη πατριδοκαπηλία, ούτε φυσικά και με τα παραπλανητικά ιδεολογήματα του ψευτοδιεθνισμού, ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με τον πραγματικό διεθνισμό και την αλληλεγγύη των λαών. Η σύγχυση ανάμεσα στο διεθνισμό και στον ψευτοδιεθνισμό, ιστορικά οδήγησε τους θιασώτες του, σε επικίνδυνα και με σημαντικό κόστος ολισθήματα, που δύσκολα τα παραγράφουν οι μνήμες και ουδέποτε τα παραγράφει από τις σελίδες της η ιστορία των λαών. Ο αρρωστημένος εθνικισμός, αιματοκύλησε την ανθρωπότητα και έσπρωξε το πολιτικό μίσος να φωλιάσει στις καρδιές των ανθρώπων, γιατί απ αυτό ζει και για λογαριασμό του αναπαράγεται. Ο ψευτοδιεθνισμός από την άλλη, μπορεί βεβαίως να μην άφησε ιστορικά το μίσος να αλώσει τις καρδιές των ανθρώπων, αλλά οδήγησε σε ανεπίτρεπτα ιστορικά λάθη και ανακυκλώνει λάθη ζώσας πολιτικής διαχείρισης, με επικίνδυνες πολιτικές προεκτάσεις. Ο δημοκρατισμός πατριωτισμός που έχει ανάγκη ο τόπος μας για να ανταποκριθεί και πάλι στην ιστορική του αποστολή, δεν έχει λόγο να ερωτοτροπεί με κανέναν από τους δύο. Διότι και οι δυο, πολύ περισσότερο σήμερα που το σχέδιο της Νέας Τάξης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, δεν θα είναι απλώς κίνητρα για να βαυκαλίζονται με αυτά οι θιασώτες τους, αλλά εργαλεία στα επιδέξια χέρια των χορογράφων, για να στραφούν ενάντια στους λαούς, και να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη επιτυχία του εφιαλτικού της σχεδίου. Είναι στο χέρι μας και είναι επείγον να αναστήσουμε το δημοκρατικό πατριωτισμό. Είναι στο χέρι μας και είναι επείγον να του προσδώσουμε συγκροτημένη πολιτική οντότητα, ικανή και προσανατολισμένη να αντισταθεί στο εφιαλτικό σενάριο που παραδίδει αμαχητί τον τόπο μας στο κολαστήρι των Νεοταξίτικων σχεδιασμών. Είναι στο χέρι μας και είναι επείγον, αυτή η πολιτική οντότητα, να μην αμυνθεί απλά με σκοπό να αντιμετωπίσει τον εφιάλτη που έρχεται, αλλά να αντεπιτεθεί συνολικά με πολιτικές ανατροπής που θα τσακίσουν την εξάρτηση, την εκμετάλλευση, το πλιάτσικο στον εθνικό πλούτο, τους θεσμούς που βιάζουν τη δημοκρατία, που εδραιώνουν την κοινωνική αδικία και ανισότητα, που θα σηκώσει όρθιες και περήφανες τις κοινωνικές δυνάμεις που καταπιέζονται και χρησιμοποιούνται ως αιμοδότης της ανεξέλεγκτης ασυδοσίας. Είναι στο χέρι μας και είναι επείγον να αναδείξουμε αυτή την πολιτική οντότητα σε δύναμη πολιτικής εξουσίας, και την κοινωνική βάση που θα την στηρίξει σε δύναμη πραγματικής εξουσίας, που θα αλλάξει τον ρου τον γεγονότων, και στην πατρίδα μας, τροφοδοτώντας ντόμινο δραματικών αλλαγών και στην Ευρώπη αλλά και στον πλανήτη ολόκληρο. Αυτή είναι η πρόκληση της εποχής, και όσοι πραγματικά νοιάζονται για το μέλλον αυτού του τόπου, έχουν μια και μόνο υποχρέωση… Να μη την προσπεράσουν. Και ο λόγος είναι απλός. Το επόμενο βήμα θα είναι η κόλαση…. AYTA για σένα & τον Ιάκωβο τους άδολους φίλους που ξέρω. Τωρα οσον αφορα το κειμενο του Ιάκωβου δυστυχως εγω μεγαλωσα με εναν Παππού που είχε Διοικητη τον Πλαστηρα που έστειλε τους αλωτήρες στο Γουδί !.
Γιώργος Αντωνόπουλος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου